‫آکی‌کون...
‫نَمیری‌ها.
‫امیدوارم وقتی مُردم...
‫برام گریه کنی.
‫مار، ببلعش.
‫حالا برو.
‫دورگه‌هه فرار کرد.
‫فقط قلب اَره‌برقی رو می‌خوایم.
‫اون رو ولش کن.
‫این‌دفعه از وسط نصفش می‌کنم.
‫قلبش نباید آسیب ببینه.
‫نفهمیدم یه‌هو چی شد.
‫ولی دیگه مطمئنـم شماها لاشی‌ایـن.
‫من هم که عاشق لاشی‌هائـم.
‫آخه وقتی می‌کُشمشون، ‫هیشکی ازم ناراحت نمی‌شه.
‫دوباره هم می‌خوابونمت.
‫بـمـیـر!
‫[ مَـرد اَره‌ای ]
‫(قسمت نهم: «از کیوتو»)
‫ساواتاری هستم.
‫طبقه‌ی سومِ ساختمون ناریما ‫با اَره‌برقی درگیر شدیم.
‫پشتیبانی بفرستین.
‫بیگی که اومد!
‫شلیک کنیم، قربان؟
‫به دست و قلبش بزنین.
‫نه بابا؟
‫حروم‌زاده‌ها!
‫چه دردی می‌کنه!
‫چی شد؟
‫کِی من رو بُرید؟
‫درد می‌کنه!
‫هوی، لاشی!
‫این یارو از شماست، آره؟
‫خب که چی؟
‫دست از پا خطا کنی
‫کله‌ش رو از جا می‌کَنم.
‫ای لاشی...
‫آره.
‫همون‌جا بمون.
‫غیبش زد؟
‫من می‌آرمش.
‫برو ماشین رو بیار.
‫سریع باش.
‫البته رفقاش تا الان آبکش شدن.
‫شکارچی‌ها انسانـن دیگه.
‫انسان هم جلوی تفنگ دَووم نمی‌آره.
‫تفنگ دارن...
‫داریم می‌رسیم به ایستگاه.
‫برین واگن بغلی و با مردم قاطی بشین.
‫[ ایستگاه کیوتو ]
‫تِندوسان.
‫خبر رسیده که به واحدهای ‫۱ تا ۴ توی توکیو حمله کردن.
‫واقعاً؟
‫پس ماکیماسان مُرده؟
‫از اون‌موقع الکی منتظریـم؟
‫کوروسه‌کون.
‫تِندوچان.
‫توی قطار تیراندازی شد.
‫چندتا جسد هست که باید برداریم.
‫برنامه‌ی ناهار لغو شد.
‫توی توکیو هم تیراندازی شده...
‫لباس‌تون خونیـه، ماکیماسان...
‫تیر خوردین؟
‫خون من نیست.
‫تیر نخوردم.
‫توی توکیو اوضاع بَدجور به هم ریخته.
‫هنوز خبر دقیق نداریم.
‫فعلاً دارن تلفات رو تخمین می‌زنن.
‫به نظرتون
‫بریم توکیو کمک‌شون کنیم؟
‫به‌موقع نمی‌رسیم.
‫احتمالاً هدف‌شون دِنجی‌کون‌ـه.
‫از همین‌جا رسیدگی می‌کنیم.
‫از وزیر دادگستری ۳۰تا متهم اعدامی ‫یا حبس ابدی بگیر.
‫تِندوچان.
‫نزدیک‌ترین و مرتفع‌ترین ‫معبد اینجا رو کرایه کن.
‫و...
‫لطفاً یه دست لباس تمیز بهم بدین.
‫ما رو کجا می‌برن؟
‫خدا می‌دونه.
‫حرف نباشه!
‫ماکیماسان.
‫رسیدن.
‫ممنون، تِندوچان.
‫الان می‌آم.
‫زود باشین!
‫تا یه مدت نمی‌تونم تبدیل بشم.
‫باشه.
‫چه سنگینـه.
‫بیا کمک، حاجی!
‫باشه.
‫اون‌طرف رو بگیر.
‫کجاش رو بگیرم؟
‫هوی، بگیرش دیگه!
‫حس عجیبی دارم.
‫کُسخل شدی؟
‫بگیرش دیگه!
‫یه جای کار می‌لنگه.
‫منظورت چیـه..
‫گروه پنج!
‫به گروه سه بگو ‫مرگ ماکیما رو تأیید کنن.
‫گروه پنج.
‫چند ساعتـه که گروه سه جواب نمـ
‫زنیکه‌ی...
‫چرا باید چشم‌ها رو ببندیم؟
‫ماکیماسان مستقیماً ‫به دبیر ارشد کابینه گزارش می‌ده.
‫شکارچی‌های معمولی نباید بدونن ‫اون با چه شیطان‌هایی قرارداد داره.
‫بعداز من تکرار کن: میشیما شوزو.
‫میشیما شوزو.
‫سریع بذارش توی ماشین!
‫چَشم!
‫زود باش دیگه!
‫مگه کری؟
‫میشیما!
‫بگو اینوئه تاکاشی.
‫اینوئه تاکاشی.
‫ولم کن!
‫کمکم کنین!
‫دیگه تموم شد.
‫چشم‌بندتون رو بردارین.
‫کارم اینجا تموم شد.
‫برمی‌گردم توکیو.
‫همچین قدرتی فقط مال ماکیماست...
‫تا فرصت هست، باید بریم.
‫حروم‌زاده.
‫یعنی زنیکه زنده‌ست؟
‫شما دوتا...
‫ازطرف تیراندازهایـین، درستـه؟
‫مار.
‫دُم بزن.
‫این آدمـه یا میمون؟
‫لامصب!
‫برو توی ماشین جون بده!
‫ببخشین که اون‌دفعه ‫می‌خواستم بُکشمت.
‫دارم با یه جسد حرف می‌زنم.
‫دیوونه شدم؟
‫آره، دارم دیوونه می‌شم...
‫ازم محافظت کرد...
‫تقصیرِ... تقصیر منـه...
‫به‌خاطر من...
‫دیگه نمی‌تونم...
‫این شغل من رو دیوونه کرده...
‫فردا استعفانامه‌م رو ‫به هیمِنوسان می‌دم.
‫[ توکیو ]
‫مادوکاکون، خوش‌حالـم ‫که هنوز زنده‌ای.
‫چندنفر از واحد زنده موندن؟
‫واحدهای ۱ تا ۴...
‫به همه‌شون تیراندازی شد.
‫تقریباً همه‌ی انسان‌ها مُردن.
‫هدف‌شون مشخصاً واحدهای ما بوده...
‫حتماً شیطان تفنگ دستش توی کاره.
‫از بالا دستور جدید رسیده.
‫به‌دلیل کمبود کارکنان...
‫هر چهار واحد به یکی تبدیل می‌شه.
‫واحد ویژه‌ی چهارم توکیو
‫از این به بعد تحت فرمان شماست.
‫این هم خدمت شما.
‫چی هست؟
‫استعفانامه‌م.
‫می‌خوای بری؟
‫اوضاع واحدها خیلی مشکوک شده.
‫یا باید بریم و یا بمیریم.
‫که این‌طور.
‫فقط یه سؤال ازتون دارم.
‫چقدر از این ماجرا رو ‫پیش‌بینی کرده بودین؟
‫امور مربوط به اداره‌ی امنیت رو ‫با شهروندها به اشتراک نمی‌ذارم.
‫بابت خدماتت ممنون، مادوکاکون.
‫این هم به ثبت می‌رسونم.
‫چیزه...
‫ماکیماسان.
‫ما قرار نیست عضو واحدتون بشیم‌ها.
‫فقط به‌عنوان مشاور اومدیم.
‫هفته‌ی دیگه برمی‌گردیم کیوتو.
‫چه حیف.
‫رستوران‌های توکیو خیلی خوبـن.