‫صدای شکمم بود.
‫اسمت چیـه؟
‫«دنجی»
‫یه چیز رو واسه‌ت روشن کنم.
‫از این به بعد، تو سگ منـی.
‫باید واسه‌م دُم تکون بدی و واق‌واق کنی.
‫سگی که حرف‌گوش‌کن نباشه، نمی‌خوام.
‫منظورتون چیـ
‫از پزشکی قانونی‌مون شنیدم...
‫که سازمان سگ‌های به‌دردنخور رو حذف می‌کنه.
‫فکر می‌کردم دختر مهربونیـه.
‫ازش خوشم هم اومد.
‫فکر نمی‌کردم این‌قدر ترسناک باشه...
‫و با آدم‌ها مثل حیوون رفتار کنه.
‫یادم آورد که «پوچیتا» زنده‌ست.
‫«سقوط اشیا در جاده می‌تواند منجر به تصادف شود. ‫لطفاً مراقب وسایل خود در اتومبیل باشید.»
‫راستی صبحونه نخوردیم.
‫بریم یه چیزی بخوریم.
‫شرمنده. پول ندارم.
‫هرچی دوست داری، بخور. ‫مهمون منـی.
‫این‌شکلی نمی‌شه بری بیرون. ‫این رو بپوش.
‫بیا.
‫همیشه همه ازم دوری می‌کردن، ‫انگار جذام داشتم.
‫اولین باره که یکی بهم لطف می‌کنه.
‫تازه خوشگل هم هست.
‫ازش خوشم اومد.
‫تیتراژ آغازین ‫عنوان «Kick Back» ‫با صدای Kenshi Yonezu
‫کارگردان: Ryuu Nakayama
‫استودیو: MAPPA
‫مَرد اَره‌ای
‫قسمت دوم: «ورود به توکیو»
‫سوپ اودون، بی‌زحمت.
‫سوپ اودون و... سوسیس آلمانی.
‫عیب نداره؟
‫نه. ‫من اودونِ تُند می‌خوام.
‫چَشم.
‫اودون تُند هم باحالـه...
‫«دنجی‌کون»، حالت خوبـه؟
‫چه بوی خوبی.
‫چقدر می‌شه؟
‫«دنجی‌کون»...
‫ببخشین.
‫اَره‌برقی‌ها ازم خون زیادی می‌گیرن.
‫فکر کنم واسه همین بی‌حال شدم.
‫بدنت چطوری این‌شکلی شد؟
‫شیطان خونگی‌م جای قلبم رو گرفت.
‫باورش سختـه، نه؟
‫من هم نمی‌خوام باور کنم...
‫که «پوچیتا» به‌خاطر من خودش رو کُشته.
‫چنین موردی به‌شدت کمیابـه.
‫حتی واسه‌ش اسم نداریم.
‫حرفت رو باور می‌کنم.
‫حس بویایی من قویـه.
‫واسه همین حس می‌کنم...
‫که دوستت توی بدنت زنده‌ست.
‫منظورم خودشـه، نه یاد و خاطرش.
‫آخه بدنت هم بوی انسان می‌ده و هم بوی شیطان.
‫جدی می‌گین؟ ‫خدا رو شکر.
‫عالیـ...
‫اودون!
‫اودون.
‫می‌شه شروع کنم؟
‫حالت خوبـه؟
‫می‌تونی خودت غذا بخوری؟
‫بله...
‫نه، نمی‌تونم.
‫هواپیما اومد...
‫خوش‌مزه‌ست؟
‫واق!
‫ولی نودل‌هاش سرد شده‌ها.
‫واقعاً مثل یه سگ اشتها داری.
‫راستی...
‫اسم‌تون چیـه؟
‫«ماکیما»
‫«ماکیماسان»
‫از چجور مَردی خوشتون می‌آد؟
‫از یکی مثل «دنجی‌کون».
‫«دنجی‌کون»...
‫اون که منـم!
‫از چجور مَردی خوشتون می‌آد؟
‫از یکی مثل «دنجی‌کون».
‫من هم از شما خوشم می‌آد.
‫«دنجی‌کون»، بیا اینجا.
‫اینجا شعبه‌ی توکیوی ‫اداره‌ی امنیت عمومی شکارچی‌های شیطانـه.
‫توی توکیو بیشتر از ‫هزارتا شکارچی دولتی و خصوصی داریم.
‫ولی اگه عضو این اداره باشی...
‫حتی روزهای تعطیل هم حقوق و مزایا داری.
‫«ماکیماسان» گفت ازم خوشش می‌آد.
‫پس کم‌کم قراره با هم لیلی و مجنون بشیم.
‫یعنی بالاخره...
‫می‌تونم باهاش شیطونی کنم.
‫آره! می‌خوام باهاش حرکت بزنم!
‫«دنجی‌کون»...
‫بله؟
‫اینجا همه لباس‌فرم داریم. ‫این هم مال توئـه.
‫لباست رو که عوض کردی، ‫با همکارهات آشنات می‌کنم.
‫ایشون «هایاکاوا آکی»ـه.
‫سه سالـه که اینجا کار می‌کنه.
‫از امروز می‌تونی باهاش بری سر کار.
‫مگه با شما کار نمی‌کنم؟
‫این چه حرفیـه؟
‫نقاشی «فرشته‌ی سقوط‌کرده» از کتاب «کمدی الهی»، نوشته‌ی دانته آلیگیری. ‫این نقاشی ماجرای اخراج ابلیس از بهشت و سقوطش از عرش به زمین رو به تصویر کشیده. ‫چرا این نقاشی توی دفتر ماکیما نصب شده؟
‫مقام «ماکیماسان» خیلی بالاتر از توئـه.
‫می‌ریم گشت بزنیم.
‫نمی‌خوام! ‫«ماکیماسان»!
‫بلند شو!
‫نوموخوام! ‫موخوام با «ماکیماسان» کار کنم.
‫اگه کارِت رو خوب انجام بدی...
‫می‌تونی یه روز با من هم کار کنی.
‫ببینم چی‌کار می‌کنی.
‫استاد، می‌گم...
‫«ماکیماسان» زِید داره؟
‫با توام.
‫هوی!
‫بیا اینجا.
‫استعفا بده.
‫اگه فردا باز بیای، دوباره کتک می‌خوری.
‫چه مرگتـه؟
‫دارم بهت لطف می‌کنم.
‫شکارچی‌هایی که کارشون رو جدی نمی‌گیرن، ‫زود می‌میرن.
‫حتی اگه همکار من باشن.
‫هرکی تا حالا واسه پولش اومده توی این کار...
‫زود کشته شده.
‫فقط کسایی دَووم می‌آرن ‫که انگیزه‌ی محکمی داشته باشن.
‫تو...
‫واسه «ماکیماسان» اومدی توی کار؟
‫زدی تو خال.
‫پس حقتـه کتک بخوری.
‫به «ماکیماسان» می‌گم...
‫از شیطان‌ها ترسیدی و فرار کردی.
‫خیلی بهم آسون گرفتی، استاد.
‫ولی من...
‫موقع دعوا با مَردها، ‫فقط می‌رم سراغ تخم‌ها!
‫امروز واسه اولین بار اودون خوردم...
‫تازه سوسیس آلمانی هم خوردم.
‫واسه اولین بار باهام مثل آدم رفتار شد ‫و بهم غذا دادن.
‫تازه به آرزوم رسیدم.
‫شاید به دلیل درستی توی این کار نیومده باشم...
‫ولی حاضرم جونم رو بدم...
‫تا این زندگی جدید رو نگه دارم.
‫البته نه.
‫الان زندگی دو نفر روی دوشمـه.
‫آشغالی مثل تو...
‫لیاقت «ماکیماسان» رو نداره.
‫زر نزن.
‫مثل بچه‌ی آدم بگو تو هم دوستش داری دیگه.
‫لاشی... واقعاً...
‫فقط می‌ری سراغ تخم‌ها...
‫ای وای.
‫شیطان بیضه بهش حمله کرد.
‫به‌خدا دروغ می‌گه.
‫چطور بود؟ ‫با هم راحت بودین؟
‫- اصلاً! ‫- به‌هیچ‌وجه!
‫پس واقعاً راحت بودین.
‫پس «دنجی‌کون» عضو تیم تو می‌شه.
‫تیم؟
‫آخه این احمق؟
‫همین‌طوریش هم توی تیم مشکل دارم.
‫اگه این هم اضافه بشه...
‫موقع تشکیل تیم بهت گفتم...
‫که می‌خوایم با این تیم ‫برنامه‌ی جدیدی رو امتحان کنیم.
‫حالا این کی هست؟
‫«دنجی‌کون» انسانـه...
‫ولی می‌تونه به شیطان تبدیل بشه.
‫تا چشمت درآد.
‫جدی می‌گین؟
‫فکر می‌کردم این داستان‌ها شایعه‌ست.
‫«دنجی‌کون» خیلی خاصـه.
‫و رفتار ما هم قراره باهاش خاص باشه.
‫اگه بخواد از اداره استعفا بده ‫یا قانون‌شکنی کنه...
‫مثل یه شیطان باهاش رفتار می‌شه.
‫منـ...ظورتون چیـه؟
‫یعنی باید تا روز مرگت با ما کار کنی.
‫قراره با من زندگی کنی تا حواسم بهت باشه.
‫«ماکیماسان» اجازه‌ی کُشتنت رو بهم داده.
‫«ماکیماسان» آدم بَدیـه؟
‫اگه نظرت اینـه، همین‌الان استعفا بده.
‫اگه واقعاً شیطانـی...
‫پس خدات رو شکر کن که زنده موندی.
‫می‌دونی که ما شکارچی شیطانـیم.
‫پس آدم خوبیـه؟
‫صدالبته.
‫اون جونم رو نجات داده.
‫«ماکیماسان»...
‫دوست دارم دوباره بغلت کنم.
‫بلــه؟
‫مربای توت‌فرنگی، هلو و پرتقال...
‫خامه، عسل و...
‫یه‌کم دارچین هم تنگش.
‫بهترین تُست دنیا آماده‌ست!
‫ای جانم!
‫حرف نداره!
‫بیا بیرون دیگه!
‫توی توالت نخواب!
‫یک شیطان دورگه در آپارتمانی ‫واقع در ناحیه‌ی شرقی نِریما رؤیت شده.
‫منطقه تخلیه شده ‫و محدوده تحت‌محاصره است.
‫هدف توی طبقه‌ی دومـه.
‫زحمتش با شما شکارچی‌ها.
‫«هایاکاواسان»، ایشون تازه‌کاره؟
‫شیطان دورگه دیگه چیـه؟
‫توی مدرسه یادت ندادن؟
‫تا حالا مدرسه نرفتم.
‫شیطانی که جسد یه انسان رو تسخیر کرده.
‫دورگه اینـه.
‫پس من هم دورگه‌ام؟
‫نه.
‫سَر دورگه‌ها همیشه یه فرقی با آدم‌ها داره.
‫الان خودت می‌بینی.
‫رفتارشون هم شیطانیـه.
‫این یکی مال تو.
‫تبدیل شو تا قدرتت رو ببینم.
‫می‌خوام ببینم به درد می‌خوری یا نه.
‫بهم نگاه نکنین.
‫همه‌ی شکارچی‌ها رو می‌کُشم! ‫همه‌شون رو!
‫هوی، چرا از قدرتت استفاده نکردی؟
‫آخه...
‫اگه با قدرتم بُکشمشون...
‫خیلی درد می‌کِشن.
‫یه‌جورایی...
‫خودم رو جای اون‌ها گذاشتم.
‫می‌خوام سریع و بدون درد بُکشمشون.
‫گوش کن ببین چی می‌گم.
‫دورگه‌ها هم شیطانـن.
‫پس دل‌سوزی لازم ندارن.
‫یکی از همین‌ها خونواده‌م رو جلوی چشم‌هام کُشت.
‫چند باری با اون پلیس‌های بیرون گپ‌وگفت داشتم.
‫همه‌شون دارن واسه خونواده‌شون ‫از جون مایه می‌ذارن.
‫به‌جز تو، همه توی کارِ‌شون جدی‌ان.
‫اتفاقاً من دوست دارم مثل سگ درد بِکشن.
‫اومدی با شیطان‌ها رفیق بشی؟
‫اگه یه شیطان بخواد باهام رفیق بشه، راضی‌ام.
‫آخه من رفیق ندارم.
‫این حرفت یادم نمی‌ره.
‫باز عصبانی شد.
‫فقط می‌خواستم این مجله‌ها خونی نشن.
‫اَره‌برقی اینجا رو مثل کشتارگاه می‌کرد.
‫سریع کُشتمت...
‫به‌جاش این‌ها رو ازت برمی‌دارم.
‫بسیار عالی. ‫خوشمان آمد.
‫بذار رؤیاهات رو ببینم.
‫دارم حسابی می‌ترکونم، «پوچیتا».
‫حواسم به معامله‌مون هست.
‫این حرفت یادم نمی‌ره.
‫من که به آرزوم رسیدم.
‫ولی اون نه.
‫هر روز می‌رم حموم...
‫غذای خوب می‌خورم...
‫و خانوم‌های خوشگل دوروبَرم هستن.
‫دیگه چی از زندگی می‌خوام؟
‫احساس می‌کنم یه چیزی کمـه.
‫هدف اصلی‌م توی زندگی چیـه؟
‫اون که دنبال انتقامـه.
‫اون‌ها هم مراقب خونواده‌شونـن.
‫یعنی «ماکیماسان» هم هدف داره؟
‫«ماکیماسان»...
‫ممه! به من ممه بدهید!
‫قبلاً بیخیال هدف شدم، چون زندگی نداشتم.
‫ولی حالا که شاغل شدم، داستان فرق می‌کنه.
‫نمی‌شه یه‌هو یه زن رو بغل کنم.
‫ولی اگه فقط بحث ممه‌مالی باشه...
‫می‌تونم با عزمِ جزم بهش برسم!
‫به‌جز تو همه توی کارِ‌شون جدی‌ان.
‫این‌طوریاست، داداش؟
‫پس حالا من هم جدی می‌گیرم.
‫هدف من هم...
‫اینـه که...
‫ممه بمالم!
‫ممه؟
‫چرا چرت‌وپرت می‌گی، احمق؟
‫چرت‌وپرت؟
‫داشتم می‌گفتم امروز یه دوست جدید برات می‌آد.
‫دوست جدید؟
‫قراره دوتایی با هم گشت بزنین...
‫و مأموریت‌های محلی رو انجام بدین.
‫بالاخره رسید.
‫فقط مراقب باش. ‫اون دورگه‌ست.
‫زانو بزن، انسان!
‫چراکه نام من «پاور» است!
‫دوست من تو هستی؟
‫«پاور»؟
‫اسمت «پاور»ـه؟
‫«پاور» (Power) به‌معنای «قدرت».
‫دورگه هم هستی؟
‫مگه دورگه‌ها هم شکارچی می‌شن؟
‫مهم نیست. ‫خیلی خوش‌وقتـم.
‫دورگه‌ها و شیطان‌ها دشمن ما هستن.
‫ولی «پاورچان» رفتار معقولی داره.
‫واسه همین آوردمش به تیم «هایاکاواکون»
‫قبلاً هم گفتم...
‫واحد چهارم شعبه‌ی توکیو یه واحد آزمایشیـه.
‫عدد ۴ توی فرهنگ ژاپن نمادی از بدشانسیـه و بسیار نحسـه، ‫چون تلفظش شباهت زیادی با واژه‌ی «مرگ» توی زبان ژاپنی داره.
‫اگه به نتیجه نرسیم...
‫بالاسری‌ها واحد رو منحل می‌کنن.
‫می‌دونین که بعدش چه بلایی ‫سر شما دوتا می‌آد، آره؟
‫شاخ‌های «پاورچان» خیلی تابلوئـن.
‫سعی کنین از جاهای خلوت برین.
‫ای انسان! ‫سریع برام یه شکار پیدا کن!
‫من تشنه‌ی خونـم.
‫فقط چون خوشگلـه، ‫از این کسخل‌بازی‌هاش می‌گذرم.
‫سؤال اینـه که چطوری ممه‌هاش رو بمالم؟
‫اگه توی راه با شکارچی‌های خصوصی ‫یا پلیس روبه‌رو شدین...
‫اداره‌ی امنیت عمومی توکیو، واحد چهارم.
‫کارت‌تون رو نشون بدین...
‫و خودشون می‌رن پیِ کارِشون.
‫شیطان‌ها کدوم گوری‌ان؟
‫احتمالاً به‌خاطر حضور منـه.
‫قبل‌از این‌که دورگه بشم، شیطان ترسناکی بودم.
‫این شیطان‌های پیزوری ‫بوی من رو که می‌فهمن، فرار می‌کنن.
‫چی؟
‫پس قراره دست‌خالی برگردیم؟
‫اگه سؤالی داشتین، از «هایاکاواکون» بپرسین.
‫اون ازم خواست که شما دوتا رو با هم بفرستم.
‫ای لاشی.
‫واسه‌م تله گذاشتی؟
‫من رو با «پاور» انداختی ‫که نتونم هیچ کاری بکنم؟
‫می‌خوای استعفا بدم؟
‫بوی خون!
‫کجا می‌ری، دیوانه؟
‫مبارزه! مبارزه!
‫تا پای مرگ!
‫چقدر سریعـه!
‫محدوده رو بستیم و تخلیه کردیم.
‫شیطان خیار دریاییـه.
‫لطفاً تیم پشتیبانی به نِریما بفرستین.
‫خیار دریایی می‌دونین چیـه؟
‫نه، منظورم...
‫خیار دریـ...
‫خوشت اومد؟
‫من کُشتمش!
‫تیتراژ پایانی ‫عنوان «Time Left» از Zutomayo